A A A
Biskup Reinbern

Jedynym źródłem pisanym, które mówi o pierwszym biskupie Pomorza, jest kronika biskupa i kronikarza Thietmara z Merseburga. Ale i ona opowiada niewiele. Kronikarz wzmiankuje w niej o Reinbernie tylko trzy razy: objecie biskupstwa Kołobrzegu, epizod z kapelanem biskupim, opis śmierci Reinberna z charakterystyką jego osobowości.

 

Z kroniki wynika, że biskup urodził się miedzy 965 a 970 rokiem w Hossegau w pobliżu Merseburga. Obszar zamieszkały był, oprócz ludności niemieckiej, przez Serbołużyczan, a więc Słowian. Można przyjąć, że przez styczność z ludnością słowiańską poznał ich język. Thietmar nie podaje miejsca studiów biskupa, lecz pisze, że był człowiekiem kształconym "w szlachetnych naukach przez mądrych nauczycieli". Prawdopodobnie kształcił się w Magdeburgu w szkole katedralnej i tam też przyjął święcenia kapłańskie. W 1000 r. powstają trzy nowe biskupstwa, wśród których Kołobrzeg przez kronikarza Thietmara zostaje wymieniony na pierwszym miejscu.

 

Dlaczego wymienia się go na uprzywilejowanej pozycji? Mogła o tym zdecydować przynależność Pomorza do Polski już w 970 r., a więc 20 lat wcześniej niż Małopolski i Śląska. Dlaczego Reinbern został biskupem w tak ważnym dla Polski regionie? Otóż Bolesław Chrobry znał Reinberna już wcześniej i widział w nim człowieka, którego znajomość języka słowiańskiego była bardzo istotna do pracy misyjnej w tak trudnym terenie. To, że był Niemcem, nie stanowiło przeszkody. Kiedy Bolesław Krzywousty zdobył ponownie Pomorze w 1107 r., misja chrystianizacyjna została powierzona także Niemcowi, św. Ottonowi z Bambergu. Przyjmuje się, że Pomorze Zachodnie oderwało się od Polski w latach 1007 - 1013, czyli w okresie, kiedy Bolesław Chrobry toczył wojny z cesarzem niemieckim Henrykiem II. Oddziały polskie odeszły wówczas z Pomorza w rejon walk, również biskup Reinbern musiał opuścić Kołobrzeg. Udaje się on na dwór Bolesława Chrobrego, gdzie otrzymuje od władcy kolejne zadanie. Zostaje skierowany na Ruś wraz z córką Chrobrego, która ma zostać żoną księcia Świętopełka, oraz ma pośredniczyć w działaniach dyplomatycznych między Polską a Rusią.

Rozgrywki i intrygi dynastyczne na dworze kijowskim spowodowały, że książę Swiętopełk z polską małżonką zostali osadzeni w areszcie, w bardzo surowych warunkach. Thietmar opisuje, że biskup w więzieniu cały czas poświęcał modlitwie, wielbiąc Boga. O jego śmierci pisze: "Uwolniony z ciasnego więzienia ciała przeszedł radośnie do wolności wiecznej chwały". Nie umarł on śmiercią nagłą. Był okrutnie traktowany i poniżany - to jego cierpienie i niedostatek były przyczyną zgonu. Śmierć biskupa dla kronikarza była sposobnością do wypowiedzenia się na temat jego osobowości. Kronikarz podkreśla, że nie splamił się żadnym nieczystym czynem, wychwala jego milczenie, lecz zaznacza, że nie świadczy to jednak o jego niedostępności. Jego zgon był śmiercią męczennika. Stał się on ofiarą swojego duszpasterskiego zadania. Kronikarz podkreśla, że nie ma wątpliwości, że osiągnął on wieczne oglądanie Boga. Ciało biskupa zostało pochowane w nieznanym miejscu i żadne relikwie nie wróciły do Polski. Diecezja biskupa przestała istnieć w wyniku nawrotu pogaństwa, a pamięć o nim na Pomorzu zanikła. Według prawa kościelnego nie da się przeprowadzić skomplikowanej procedury kanonizacji związanej z jego osobą. Współcześnie, kiedy stosunki polsko - niemieckie zmierzają ku normalności, warto przypomnieć o tym, że Niemiec -słowiański biskup może być jednym z ich filarów. Naszemu pokoleniu w diecezji koszalińsko - kołobrzeskiej dane jest świętować podwójny jubileusz - przełom tysiącleci oraz powołanie biskupstwa kołobrzeskiego, które przyniosło z sobą też spotkanie z cywilizacją chrześcijańskiej Europy.

KANAŁ YOUTUBE KOŁOBRZEG

Klimatyczny Kołobrzeg 2017
Port Pasażerski
Marina Solna
Kanał Filmowy Youtube Miasta KOłobrzeg

GALERIA FOTO

Kołobrzeg
Kołobrzeg
Inwestycje
Sport
Wydarzenia